“Kavrayamıyorum belki bir gün doğar karanlık rahmetli olmadan
ve usulca şarkı söyler saç tellerin her rüzgâr estiğinde
Tüm şehir rahmetli olur - bir ben birde sen kalırız yoksullukta
Ah Linda, ah güzelim...
sana bu toprağın güneşe olduğu kadar muhtacım.”
Sayfa 43 - Fikir, sanat ve edebiyat dergisi·Kitabı okudu