“Ne güzel şey hatırlamak seni,
yazamak sana dair,
hapiste sırt üstü yatıp seni düşünmek:
filanca gün, falanca yerde söylediğin söz,
kendisi değil
edasındaki dünya...”
Yüreklerin kulakları sağır..
Hava kurşun gibi ağır..
Ben diyorum ki ona :
- Kül olayım Kerem gibi yana yana.
Ben yanmasam sen yanmasan biz yanmasak,
Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa...
Bir şeyi anlamak için olup bitmesini beklemek ne kadar zalimce. Kimse o şey olurken, olmak üzereyken anlamaz. Her şey bittikten sonra da kimse yanılmaz. Ardından gelsin tavsiyeler, öğütler. Aman, hadi kalk kızım git evine! Dur önce bir bitki çayı içeyim. Şerefsiz Uranüs!..
Hadi kızım kalk git evine*- İlkay Yıldız·Kitabı okudu