Merve
@Bimervece
Şu anda okuduğu kitaplar
Vedalaşacaksın bir gün, ne evin ne de barkın,
Can emanet bedende, bilmem farkında mısın ?
Bir ağaç gölgesi hayat, nefeslenesin diye,
Arzuların sonu gelmez,değişken makamdasın,
Karanlık peşine düştün, bu yol güneşe diye...
.
.
Syf:42
Sanat, ilahî bir lütuftur Âlemlerin Sahibi’nden yaratılana...
Bu nedenle sanatkârın hayattaki duruşu farklıdır; Yaratan’dan armağan olan yeteneğini, hoş bir seda kalsın ardımda anlayışla taşımaya çalışır.
Yolcusu olmayan yolların hicranını taşır, sanatı olup da icra edemeyenler... İşte bu sebeple, ömür boyu hayatında incelikler ister, şeffaf bir gönül ikliminde yaşar sanatkâr dediğin... Öyle ki gülün yapraklarına duygularını dantel gibi işler de yaprağın dokusu ve deseni bozulmaz... incitmez gülün yaprağını sanatkâr...
.
Ahmed Günbay Yıldız
Ahmed Günbay Yıldız
Reklam
Aşk Diye Bir Şey1000Kitap
Seni, evliliklerde masumiyetini yitirmemiş aşkların da olduğunu ispat etmek için sevmiştim...
Bana bunu, yanılgılarımın vurgununu yiyen yüreğim öğretmişti...
Aşk, huzursuzluklardan ve bencilliklerden arınmış çok uzak diyarların gülleri olarak açacaktı kalplerimizde. Aşk, saf, duru ve özlenen dünyaların tablosunda ayrımcılık tanımayan duyguların sanatıydı... Onun için seni, kendimden bile sakınarak sevmeye özenmiştim.
Vefasızlıkların cenderesinde can çekişen yalnızlıkların çöllerinde güllerin çiçek açtığını söylemek bile güldürürmüş duyanı... Ne rahiyasını ne de filizlenmesini beklemek masallarda mümkünmüş sadece...
Sen uyurdun,
Bilmezdin ben seni severdim.
Aglardim belki her gece sessizce.
Belki hala şiirler yazardim gözlerine,
Sen bunu da bilmezdin...
sen uyurdun...sen uyurdun,
Bilmezdin,
Ben her gece seni düşlerdim.
Hic bir seyle ugrasmadan, sadece seni düşlerdim.
Sisli gecelerde öksürük nöbetlerine girerdim
Her uykuya daldığım da senden nefret eder,
Her sabah uyandığım da tekrar aşık olurdum...
Sarkılar dinlerdim -beraberken dinleyemedigimiz-
Sabah namazına yakın,
Sessizce seni severdim.
Sadece seni severdim.
Bunları da bilmezdin,
Sen uyurdun...Sen uyurdun,
Bilmezdin baş sancılarını,
ve haziranda ki karpuz tarlalarını.
Sen bilmezdin gözyaşının,
Yastığa ait olduğunu.
Sen göğsümde ki basını da bilmezdin...
Yorgun hayallere bırakırdım gündüzlerimi.
Ve saçlarının sonbahar sarılığını arardım gecelerde.
Hiç bir şiir, hiç bir şarkı da bulamazdim.
Her sokakta seni görürdüm oysa,
Her köşe başında, her kaldırımda...
En karanlıkta yüzünü okşardım,
Avucumu öperdin...
Reklam