Halife Me’mûn bir gün çocuklarından birinin yanına girer. Çocuğun, elindeki bir kitaba baktığını görür. “Oğlum, kitabında nelerden bahsediliyor?” diye sorar. Çocuk da, “ zihni keskinleştiren ve insana yalnızken dostluk eden şeyler.” cevabını verir. O da, “ Beden gözünden daha çok akıl gözüyle gören bir çocuğu bana nasip eden Allah’a hamdolsun.” der.
Abdullah bin Mes’ûd’ dan gelen bir rivayette o şöyle demektedir: Resulullah’a (s.a.s.) “ Allah katında en sevimli amel hangisidir?” diye sordum. Şöyle buyurdular:
“ Allah Teâlâ’nın en sevdiği amel vaktin başında kılınan namazdır.” (Buhari, Mevakıtus- salat)