Akordu güzel yapıldığında harika sesler çıkarır insan. İyi akort edilmediğinde ise uyumsuz ve karmaşık bir gürültü.... İnsan, birbirine uydurması zor pek çok telden oluşur, mandalları ha bire kayar.
Sevinç ve mutluluk insanı ne kadar da güzelleştirirmiş. İnsan kalbi nasıl da sevinçle dolar taşarmış meğer. İnsan kalbinin bu coşkunluğunu başkasının kalbine de dökmeyi, her şeyin gülüp eğlenmesini ne kadar da özlemle istermiş. Bu sevinç ne kadar da bulaşıcıymış.