Dengeli insanlar böyledir işte, her şeyi sadeleştirmeye meyillidirler, sonra da onları, daima çok geç kalarak, hayatın çeşitliliği karşısında afallarken buluruz.
Değer verdiğin, hayatında olmasını istediğin, sevdiğin şeyleri erteleme. İhmal edilen şeyler bir süre sonra sıradanlaşıyor ve unutulup gidiyor. Ve insan ağır/aksak keşkelerle yaşamaya çalışıyor. Bu anlamıyla hayat çok acımasız.