Ferhat

İnsanla insanı bağlayan yegane şey sevmekten başkası değildi; ne olursa olsun, bir insanı eskimeyen, durduğu yerde kıymetlenen, olanı biteni unutturan bir sevgiyle sevebilmek varabileceğin en üst mertebesiydi bu işlerin.
Sayfa 41
Alıntı
Reklam
Zaman, yumuşacık örtülerini örtmüş tatsız hatıraların üzerine.
Sayfa 8
Alıntı
İnsan dünyada tek başına var olabilen bir varlık değil.
Boşlukta süzülen yapraklar gibiyiz; bizi bir yere bağlayacak dallara, köklere ihtiyacımız var.
Sayfa 218
Alıntı
Bazen çok acılar yaşamış bir insana, “Nasılsın?” diye sormaktan bile çekinirsin, acaba yarasını tekrar kanatır mıyım diye.
Sayfa 216
Alıntı
Dünya böyle bir yer; sana karşı değil, herkesin nasibine bir şeyler düşüyor.
Sayfa 193
Alıntı