Bu çukurda (cehennem de), hayvanları, hortlakları andırırcasına gezinen vahşi silüetler evrensel ilerlemeyle ilgilenmez, düşünceyi ve sözü bilmezler, tek dertleri kişisel ihtiyaçlarını tatmin etmektir. Neredeyse bilinçsizdirler ve içlerinde ürkütücü bir siliklik vardır. İkisi de gayrimeşru olan cehalet ve sefalet adında iki annenin evlatlarıdır. Yol göstericileri gereksinimleridir ve tatmin olacakları her nesneye iştahları kabarır. Tiranlara değil kaplanlara özgü bir tarzda açgözlü, yani acımasızdırlar. Bu larvalar çektikleri acılardan dolayı karanlığın mantıki sonucu olarak baş döndürücü bir hızla ve kaçınılmaz bir şekilde suça yönelirler. Aç susuz kalmak başlangıç, şeytan olmak ise varış noktasıdır.