Birkitapeli
@Birkitapeli
Şu anda okuduğu kitaplar
"Kendisini kötülüğün en mahir, en cömert ve en şevkli aracı hâline dönüştüren insanın yaratımlarında tüm yıkımların faturasını çeşitli doğaüstü yaratıklara yüklenmesi, zalimce bir ironiden başka bir şey değildir."
Sayfa 7
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
10/10
Beğendi
·2023 10. kitabı
ŞARLATAN || AYTUĞ TUNÇ DEVECİ
"Lakin güç, kendisini elde edemeyen bir canlıya sevgi yoluyla atayabileceğimiz türden bir şey değil. Bu, nefes almak kadar sarsılmaz basit bir kural. Sevgiyle güce sahip olabilirsin anca güce sevgiyle sahip olamazsın."
Herkese selam,
'Başlangıç' adlı kitabı sayesinde kalemiyle tanıştığım ve çok sevdiğim nahif ruhlu yazarımın 'Şarlatan' adlı yeni kitabının incelemesiyle geldim. Hızlıca içerikten spoiler vermeden bahsedeyim.
Nükleer radyasyonun mutasyona uğrattığı halkın sadece sağlam olanları seçiliyordu. Elemeden geçen on sekiz yaşına girmiş tüm gençler damızlık sıfatıyla saraya götürülmek üzere yola çıkmışlardı. Victor ve sevdiği kız Aurora aynı grupla saraya gelmiş kendileri gibi bir çok seçilmişle aynı yerdeydi. Burada olmalarının elbette bir sebebi vardı. Yüzyıllara dayanan bir gelenekle seçilen güzel erkek ve kızlardan doğacak çocuklardan kusursuz bir ırk çıkartmak...
Peki ya bir şarlatandan farksız olan, sırf kötülük yapabilmek için bile iyilik yapan sarayın Leydisi Marcilus'un geçmişten geleceğe sakladığı sır neydi? Bu sırra giden yolu zekasını kullanıp bulan Victor, gerçekleri öğrendiğinde nasıl bir yol izleyecekti?
Sarayın bahçesindeki venolinlerin Marcilus'un adeta zihin kapanı dediğim silahı olmasının ardından, zeplinlerin neden gökyüzünde süzüldükleri ise kusursuzdu. Onun güzellik adına keşfettiği sırrı ve bu yoldaki hırsını düşünürsek oldukça zekice. Kurguya bayıldım. Zaten distopik bir eser. Baştan sona soluksuz okutuyor. Okurken tırnaklarımı kemirdiğim kısımlar vardı. Özellikle Victor'un Marcilus'u ilk gözlemlediği andı, diğeri ise kitabın sonlarına doğru Aurora'yla alakalı kısım. Muhakkak okunmasını tavsiye ediyorum muhakkak.
Ne yazsanız okurum, hayal gücünüze 'Başlangıç' kitabınızla zaten hayran kalmıştım, bu
"Hayatımda sevip sevebileceğim tek kızın kokusunun değdiği dudaklarımdan, onun adının geçmesini istemiyordum asla."
Sayfa 184
"Bu dünya bir mahzen, hayatın kendisi ıstırap, umut her zaman başarısız."
Sayfa 181
"Lakin güç, kendisini elde edemeyen bir canlıya sevgi yoluyla atayabileceğimiz türden bir şey değil. Bu, nefes almak kadar sarsılmaz basit bir kural. Sevgiyle güce sahip olabilirsin ancak güce sevgiyle sahip olamazsın."
Sayfa 86