Bir Kitap Sever
@Birkitapsever07
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Öyle bir ev yok."
"Ne demek öyle bir ev yok? Sen değil miydin evi öve öve bitiremeyen?"
"Vardı ama artık yok, vazgeçtim. O ev benim yaşayabileceğim bir yer
değilmiş."
"Belki olur dedim ama dememem gerekiyormuş."
"Bu yüzden babam o bisikleti bana yasakladığı gün kendime bir söz verdim. Büyüdüğüm zaman sonunda canımın acıyacağını bilsem bile hep mutlu olacağım şeyi yapacağım dedim."
"Çok seviyordu beni ama bir yandan da hiç anlamadı beni. Mesela ben
bir yerimi kıracak olmama rağmen o bisiklete binmek isterdim."
"Çünkü bir yerimi kırsaydım, ki muhtemelen öyle olacaktı, onun acısı elbet bir gün geçecekti, unutacaktım ama yaşadığım o mutluluğu hiçbir
zaman unutmayacaktım. Şimdi bunları anlatırken bile o bisiklete binememiş olmak beni üzmeyecekti. Bisiklete bindim, kolumu ya da
ayağımı kırdım deyip tatlı bir anı olarak anlatıp sonra da gülüp geçecektim ama bak şimdi bile hâlâ üzülüyorum böyle bir şey için."
"Ben küçükken hep alay edilen bir çocuk oldum."
"Hani olur ya oyunlarda her zaman dışlanan, bir köşede eğlenen çocukları izlemek zorunda kalan birisi, işte o bendim."