Üstelik şu şehir denen şeyden nefret ederim. Ne kadar çekingen, ne kadar kaçamak olursa olsun her bakışta, sadece muhatabının hissedebileceği, korkunç derecede çürütücü, zehirli iğneler saklıdır. Şehir beni ölümüne yoruyor...
Bebek psikolojisinde genel bir kanıdır; insan denen şey sadece başkalarının gözlerini ödünç alarak kendini onaylayabilir. Zekâ geriliği olanların ya da şizofrenlerin yüz ifadelerini gördünüz mü hiç ? Yolu sürekli kapalı tutarsanız, sonunda yolun varlığını bile unutursunz.
"Ama dış görünüşten çok insanın içine değer vermek o kadar da garip olmasa gerek..."
"Kabı olmayan bir içeriğe değer vermek mi? Böyle bir şeye inanamam...Ben, insan ruhunun derinin içinde olduğuna sıkı sıkıya inanıyorum."