Gatsby, yeşil ışığa, yıldan yıla önümüzden çekilen o heyecan verici geleceğe inanıyordu. O zamanlarda aklımıza gelmiyordu bu, ama fark etmez - yarın daha hızlı koşacak, kollarımızı daha ötelere uzatacağız... Ve derken güzel bir günün sabahında...
Bu düşün çoktan geride kaldığını; şehrin ötesinde, cumhuriyetin kara tarlalarının gecenin içinde serilip uzandığı o engin belirsizlikte kaldığını bilmiyordu.
... geçici, büyülü bir an boyunca insan bu kıtanın huzurunda soluğunu tutmuş olsa gerekti; ne anladığı ne de arzuladığı bir estetik tefekküre dalmak zorunda kalarak ve tarihte son kez hayret kapasitesiyle orantılı bir şeyle yüz yüze gelerek.