- Ah biçare kadınlar, neler çekmişler! Biz erkekler onları, kukla değerinde kullanıyoruz. Yolda serbest ve rahat yürümelerine mani oluyoruz . Bu ne rezalet! Ne küstahlık! Bir erkek tanımadığı bir başka erkeğe rastlasa yüzüne bakmaz söz söylemez. Lâkin tanımadığı ve daha önce görmediği bir kadına rastladığı anda gülerek yüzüne bakmaya, söz söylemeye başlar ve kovsalar bile yanından ayrılmaz. Demek oluyir ki biz, kadınları insan sırasına koymuyoruz. Kendimizi eğlendirmek için onların ruhunu sıkıyoruz. Serbest gezip dolaşmalarına ve eğlenmelerine mani oluyoruz.
Kendimizi sahra-yı adem' e atabiliriz. Orada hür yaşayabiliriz. Bu dünyada hürriyet yokmuş. Dünyanın en hür olanı esirlermiş! Hemen bu dünyadan kurtulalım!
Ah, o ne saadet! O ne mutlulukmuş ! Çocuk ne kadar sevilirmiş! Ama her çocuk öyle değil. Her ana baba çocuğunu öyle sevmez. Birbirini sevmeyen karı koca çocuklarını mi sevecek? ...