Birden kavrıyorum gerçeği: Bu adam yakında ölecek. Bunu o da biliyor, aynaya bakması kafi. Her gün, cesedine biraz daha benziyor. Tecrübe dedikleri bu işte. Tecrübelerin, ölüm koktuğunu sık sık düşünmem de bu yüzden; onların son savunmasıdır bu.
Sayfa 108
“Acı bile çekmemiştim, içim boşalmış gibiydi. Sonra zaman yeniden akmaya başladı ve boşluk genişledi.”
Sayfa 100 - Can yayınları
Zamanın ta kendisi bu, çırılçıplak zaman, ağır ağır var oluyor, bekletiyor insanı, ortaya çıktığında ise canımızı sıkıyor çünkü çoktan beri orada olduğu anlaşılıyor.
Sayfa 54 - Can Yayınları
Onu hiçbir şey durduramaz ama her şey kırabilir.
Sayfa 41 - Can Yayınları
Bulantı benim içimde değil: Onu orada, duvarda, askıların üzerinde, dört bir yanda hissediyorum. Kafeyle özdeşleşiyor; o bende değil, ben ondayım.
Sayfa 39