Birtakım tansıklıklara inanma, safsatalara boyun eğme şizofrenisi , büyük çoğunluğa yaşam olanağı sağlıyorsa, hiç bir öğreti başarı sağlayamaz. Aklın çözemeyeceğini, akıl, çözümsüzlük çözümüyle devreden çıkarmayı yeğler.
Ne diyorum ben? Ateist miyim? Anarşist mi? Nihilist mi? Kölesi olmayı hiç istemediğim her türlü dayatmalara karşıyken nasıl oluyor da hep olumsuzluk mutsuzluğunu duyuyorum içimde. Kime, neye göre delilik, boşluk?
Bireysel karşı eyleme girişilemezse, bir otoritenin alacağı kararı benimsemenin, daha tiksindirici olması gerekmez mi?
..
Her yanlış, bana doğrunun yanlışlığını anımsattı.