Her dudakta aynı rezil şikayet ; yaşanmaz bu memlekette ! Neden ? Efendilerimizi rahatsız eden bu toz bulutu , bu lağım kokusu , bu insan ve makina uğultusu mu ? Hayır, onlar Türkiye'nin insanından şikayetçi.İnsanından yani kendilerinden.Aynaya tahammülleri yok. Vatanlarını yaşanmaz bulanlar , vatanlarını "yaşanmaz" laştıranlardır.
Düşman bir çevrede ister istemez kitaplara kaçıyorum. Yani düşünceye ve edebiyata hür bir tercih sonucunda yönelmiyorum. Yaşamak için kendime bir dünya inşa etmek zorundayım.
Gürültülü dünyadan, kitapların asude inzivasına iltica ettim.
Fazla tekrar, fazla ısrar, fazla laf kalabalığı sözün değerini azaltır. Bazen onca konuşarak anlatamadıklarımızı , sadece zaman anlatır. İnsan o zaman boyunca susmayı ve hayat içinde akmayı öğrenmek zorundadır. Juno Gözlemci