Gururla yürüyen de un ufak oldu! îşte, uzun burçları toprakla boyun boyuna! Kötü yola sapanın günahları ortaya çıktı. îşte o ve âşıkları, güveye yem olmuşlar.
Zamparanın da bedeni paramparça olmuş, bedeninde çıbanlar ve sivilceler çıkmış; cesedinden irin akmış, etrafa iğrenç ve pis kokular yayılmış.
Rüzgârın tutuşmadığına ve toprağın da kusmadığına hayret ediyorum.
Gözlerimi yumdum.
Öldüğümü düşünmeye başladım. Başlamak ne kelime öldüm öldüm dirildim.
Evet, tek başmayım.
Evet, yalnızım ve dünya üzerinde benden başka kimse yok!
Her şey yok oldu. Dünya, insanoğlu için korkunç bir kabir haline geldi.
Ne bir işyeri dumanı, ne tekerlek gürültüsü, ne de siren sesi!
Ne şiir okuyan bir şair, ne resim çizen bir ressam, nedde yazan bir yazar!
Ne ağlayan, ne gülen, ne de şarkı söyleyen!
Ne satan, nede satın alan!
Ne rekabet eden, ne de rekabet edilen!
Ne döven, nede dövülen!
Her şey yok oldu.