Günümüzde Hristiyanlık dinin kurucusu İsa (as) bilinse de aslında Pavlos denilen havari olmayan misyoner olduğunu biliniyor muydunuz? Pavlos, İsa (as)'a gönderilen İsevi inancını pagan kültürüyle sentezleyerek o inancı kısmen yok etti. Putperestlik, Hristiyanlık'ta daha doğrusu Pavlosilik'te olduğu için bu dini kısmen olarak semavi din olarak kabul edebiliriz. Pavlos'un getirdiği sistem ve İbraniler'in üstün ırk kibirden dolayı Barnabas İncili, sahte incil olarak kabul ederler. Barnabas, Pavlos'tan daha güçlü olsaydı kısmen tahribata uğramış İsevilik, günümüzde devam ederdi. Bu sayede İseviler, İslam'a daha da sıcak bakardı.
Babasız doğan İsa (as)'nın mucizeleri sapkınlarca yarı tanrı özellikleri kabul ederler çünkü normal şartlarda insanlar bir erkek ve bir kadından oluştuğu gibi normal insanlar; cüzzamları iyileştirme, körleri iyileştirme, ölüyü diriltme ve elleriyle yaptığı nesnelerin canlanması gibi özellikler taşımazlar. Ayrıca İbraniler kendilerini üstün ulus olarak kabul ettiği için İbrahim (as)'in Kantura ve Hacer'den doğan çocukları önemsemediği gibi onların soyundan gelen yalvaçları kabul etmezler. Kabul etseler sanki kendilerini aşağılık olarak his ederler. Bundan dolayı İbraniler, kuzeni olan Muhammed (sav)'in yalvaçlığı kabul etmezler.
Barnabas İncili'nde Mesih olarak müjdelenen ve İshak (as) soyunda olmayan [İsmail (as) soyundan gelen] Muhammed (sav); bu incile göre Tanrı onun hatrına bütün kainatı yarattığını vurguluyor. Ne yazık ki İslam inancına geçmiş bu özellik sayesinde Kur'an-ı Kerim'de geçen "(Ey Muhammed!) Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik." ayet-i kerimeyi gölgede bıraktı. Barnabas İncili'nin anlattıkları değil Enbiya Süresi'nin 107.ayeti kabul ederim çünkü Müslümanlar'ın Muhammed (sav), Museviler'in İsa (as) ile Üzeyir (as) ve