İnsanoğlu,
herkes bir dertle yürür bu dünyada;
kimi adaletin izini sürer
uğradığı haksızlığın enkazında,
kimi sevgisizlikten büyüyen öfkesini
bir suskunluğa savurur.
Kimi ekmeğin peşinde harcar ömrünü,
alın teriyle çarpışır gün doğmadan,
kimi evladını toprağa emanet eder
yüreğinde dinmeyen bir ağıtla,
kimi bir beşiğin boşluğuna bakar
mucizeyi sabırla çağırarak.
Kimi son imtihanını verir hayata,
kiminin kapısında ilk terfi bekler umut,
aynı gökyüzünün altında
farklı sınavlardan geçeriz hepimiz.
Ve insan,
umutsuzluğun en karanlık yerinde bile
bir ışık aramaktan vazgeçmez.
Çünkü bilir;
nasıl her gecenin bir sabahı varsa,
dertler de kalıcı değildir,
misafirdir kalpte,
ilk akşamdan gidecek olan.
Yeni yıl,
yorgun yüreklere merhem olsun,
yarınlar umutla dolsun,
güzellikler kapımızı
çekinmeden çalsın.
İnsan, Kendi tanıyınca insanları tanır, insanlığı tanımak ise uzun yolculuk, yolculuğumda yanımda olmasını istediğim hiç kuşkusuz Mevlana olur,• “İyilik, insanın aynasıdır; bakan kendini görür "