Bütün sevdiklerime... Saat şu an 04:15.Güneş doğabilecek mi bilmiyorum.Her geçen dakika, hayatımın ellerimden kayıp gittiğini görüyor, sona yaklaştığımı biliyorum. Bu kapkara ormanda bir adım daha atacak dermanım kalmadı, başım durmadan dönüyor, her şeyi işitiyorum. Göğsümde dinmeyen bir ağrı, kalbimde tarifsiz bir acı var ve artık sesim bile çıkmıyor.
...
Anne, kalbim çok acıyor. Sana hiç bir şey anlatamıyorum.
...
Çok başım dönüyor anne.Saat şu an 05:05. Neden doğmuyor güneş?
Yüzünü hatırlıyorum baba. Sesini hatırlamıyorum. Sen de unuttun beni. Beni, bizi ve geleceği. Korudun belki ama keşke görmeye de gelseydin beni. Şimdi ev ne kadar da uzak bana.