Sorgusuz, sualsiz bir duyguyu kabul bile etmeden, öylece dikiliyor karşında. Kendine dikte ettiğin tüm o olmazlar, bastırılmış ne varsa misliyle dirilir...
Ne doyumsuz oluyoruz bazen, her birimiz, durmaksızın. Bunu iyiye yorabileceğimiz kılıflarımız var ve kimisi de haklı ancak kimi zaman zararlı bir an katili.
Hiç birimiz aynı olayı aynı yoğunlukta yaşamıyor. Belki bundandır kimisini daha zor bir hâlde görmemiz. Hâlbuki bizim yaşadığımız bazen misliyle ağır oluyor. Daha hafif ve ya daha büyük acı yok. Çünkü farklı olan sadece olanlar değil, insanlar...