Ece
@Bloodofred
18 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
İnsanlar gerçekten var olan doğruluk yerine, yalan olan ve görünürde doğru olan hikâyeleri yeğliyor... Bu hep böyle miydi yoksa henüz mü kabullendik?..
Reklam
İnsan doğası gereği iyi şeylerden çok kötü şeyleri hatırlamaya meyillidir ama her şeyin iç içe olması gibi bu durum da biraz... Mesela kötü biten bir ilişki, insan bunu hatırlamaya meyillidir ama tutunacak bir şeye ihtiyaç duyar , o yüzden kötüden alır, iyi anıları hatırlar ve olmayan bir şey için cezalandırır kendini.... Ayılması içinse tek çare kalmıştır. Kötüyü alıp iyiyi hatırlayınca yaşadığını sandığına karşın, kötüye kötüyü koymak..
YAPTIKLARINI HATIRLAMAK!
Seni nasıl sevmediğini hatırla...
Sözler geri alınmaz... Yine de bu, seven kalbe mâni midir?.. Çaba nedir peki? Yokuş aşağı yuvarlanan bir kar topu? Git gide büyüyen? Susmak bilmeyen bir gece, yangın... Ya sadakat? Olmadığın yerler için suçlanmak ve bunun cezasını çekmek peki? Kuş bir daha hiçbir yere konmayacak, elektrik tellerinden başka, artık o akım, onun evi...
iki şekilde harap olursun, biri yaşarsın, harap olursun, diğeri ihtimaller... Sadece bir ihtimal uğruna savaşın içinde harap olmak, ortada savaş meydanı değil, bulutlar var... Uyan!
Yok, bir yolu yok, bazı insanların, denk geldiği zamane duyguların geri gelmesinin bir yolu da anlamı da mantığı da yok. Kalanlar olduğu gibi gidenler de olacak ancak mantık ne büyük düşman, ne büyük dost... Sevmene izin vermiyor ama seni en çok koruyan da o..
Reklam