Ne gerekiyordu? Tam olarak içinden geçeni söyleyebilmek için? Huzursuzluk yaratan sebeplerin ortasında kendini rahat hissedebilmek için? Her şeyi yoluna koymanın ve herkesi mutlu etmenin senin sorumluluğun olduğunu hissetmemek, içindeki kan kadar hayati bu hissi böyle doğallıkla duyabilmek için?
Belki de anne babalarımızın yaşamları içimize işlemiştir, belki de kader denen şey, onların hatalarını tekrarlama isteğidir. Belki de ne kadar denersek deneyelim damarlarımızda akan kandan kurtulamıyoruzdur.
Ya da.
Ya da belki doğduğumuz andan itibaren özgürüzdür. Belki de her şeyi kendimiz yapıyoruzdur.