Günlük hayatınızda insanlarla, onların siz, sizin de onlar olduğunuz bakış açısından bakarak etkileşime girin. Tepkiler ve kararlar gerektiği zaman, "Hayalet Benlik" ile tepki göstermek yerine şöyle sorun: "Bu durumda 'Sonsuz Farkındalık' ne yapardı? Kalbim ne söylüyor?" Dinleyin ve sizi nereye götürdüğünü izleyin. Şimdi artık çok daha gelişmiş bir potansiyel bandı içindeki olasılık ve mümkün olurluk ile etkileşime girersiniz, dolayısıyla hayatınız mutlaka değişir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Siz bedeniniz veya aynada gördüğünüz görüntü değil, bir farkında olma halisiniz. Aslında aklınız öyle görse de aynada gördüğünüz beden veya araç yoluyla, bu realiteyi deneyimleyen saf farkındalıksınız. Gördüğünüz herkes, her hayvan, ağaç, hava ve su damlası da "Sonsuz Farkındalık". Onlar sizin parçanız, siz onların parçasısınız. Siz dünyanın parçası değilsiniz, dünyanın kendisisiniz.
Kimseden nefret etmiyorum, zaten bir kez kalbinizi açarsanız hiç kimseden nefret edemezsiniz. O duygu dışa vuramaz. İçinizde o duygu olmadan bir şeyler söyleyebilirsiniz, ama sözleri nefretle sarf etmezsiniz. Ne kadar kötü olursa olsun Archon güçten veya onun ifadelerinden nefret etmiyorum. Tıpkı ne ile savaşırsak o savaş biz oluyorsak, neden nefret edersek o nefret de biz oluruz! Barış için savaşılmaz, barış için barışılır! Eğer Archon güçten nefret edersem o bozukluk ben olurum, o da zaten nefretin ve korkunun kaynağı. Nefret ve bozukluk, sevginin yokluğudur. Ben her şeyi ve herkesi "Bir" olarak görüyorum ve başkalarından nefret edersem kendimden nefret ediyorum demektir.
Yalancılar daha da yalancı oluyorlar. Sürekli olarak "Bu kimin çıkarına uyuyor, kimin işine geliyor?" sorusunu sorun. "Benim inanmamı istedikleri şeyden ne çıkarları var?" Unutmayın, kelimeler dünyayı değiştirmez, sadece sonuçlar doğar. Sonuçlar da size, meşru kılınan olayların arkasında kimin olduğunu gösterecektir.
Bu, hepimizin bireysel hayatı ve genel olarak dünya için bir gerçek. Archon Sürüngen'lerin insanoğlunu köle etmek için her bir ayrıntıyı kontrol etmesine gerek yok, onlar sadece kolektif zihin kalıbını kontrol altında tutma durumundalar, geriye kalanında, sözünü ettiğim sebeplerle, onlara hiç zahmet çektirmeden zaten kendimiz yardımcı oluyoruz! Bu prensip en basit şekilde şöyle açıklanabilir: Eğer yeterince insan nefret dolarsa, nefret frekansındaki bir realitede yaşamak durumunda oluruz. Örneğin; ne için savaşırsanız, o savaş siz olursunuz!