Ramtha: İyi. Bilmen gereken bir şey daha: Bir şeye asla inanma. Asla! İnanmak, bir şeyi deneyim yoluyla bilip anlamadan, kendini onun doğruluğuna ikna etmektir. Ve inanç çok tehlikelidir, çünkü bir şeye inanmak, yaşamını, tutumlarını ve güvenini varlığında bir gerçek olarak hissetmediğin bir şeye teslim etmek demektir, ve bu seni çok savunmasız kılar.
Reklam
Öğrenci: Bu benim için çok şey ifade ediyor.
Ramtha: Sevgili kadın, Tanrı her şey olduğuna göre, eğer seni kendisinden yaratmasaydı, başka nereden yaratacaktı? Sen Tanrı'sın. Öyleyse, Tanrı kendini neden bir ateş çukuruna atsın ve kendisi olan yaşamın bir parçası olan ve yanlış denen bir şeyi yaptığı için kendini sevmesin?
Sizi kurtarmak için burada bulunmuyorlar; size yardım etmek için buradalar. Gelip hepinizi hop diye toparlayıp başka bir yere götürmeyecekler. Bunu niye yapmak
istesinler ki? Onlar da kendi çevrelerini düşünmek zorundalar! Bu bir gerçektir.Siz kendinizinkine ne yaptınız baksanıza! Sizi götürüp kendi çevrelerine salarlar mı
hiç?
Bu konuda şimdiye kadar ne yapılmıştır? Yüzyılın başından beri bazı (dünya-dışı) varlıkların meydana getirdiği bir konsorsiyum, stratosferinizde birtakım patlamalara neden oluyor. Siz bu varlıkları tanımıyorsunuz. Bazılarınız patlamaları gördüler. Parlak yeşil ateşten toplara benziyorlardı. Bu toplar nereden ve niçin geldiler? Bir süre kimse bunların sırrını ve amacını anlamadı. Amaç, çevrenizi kurtarmaktı. Bazı kardeşleriniz evet, başka yıldızlarda ve başka boyutlarda yaşayan kardeşleriniz var- stratosfer tabakasındaki aşınmanın etkilerini giderebilmek için bu yeşil ateşten topları patlattılar. Patlamalar sık sık yapılıyordu. Ama bir süreden beri artık yapılmıyor, çünkü bu bir müdahale idi. Artık öyle bir noktaya gelindi ki, siz kendiniz uyanmalı ve olup bitenin farkına varmalısınız. Dünya artık bizzat kendisi işleri ele alıyor. Ele almak herhalde en uygun deyim olmadı. Dünya işleri -onun eli yerine geçen- fermuarlarına alıyor, evet . . .
Reklam