Blueghost
@Blueghost07
“İnsan Anka’ya benzer.”
- Anka?
“Yandığında küllerinden yeniden doğar. Kırıldıkça üzüldükçe ya da tükendikçe yeniden başlar bir yerlerde.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Gözyaşları bir insanın en güzel konuşma biçimidir.”
“Ölü bir insan ne kadar konuşabilir?”
“Ölen sadece bedendir önemli olan ağızdan çıkanlar değil, derinden yani kalpten taşanlardır.”
Sırrı olan herkes şunu bilirdi; onlar hiçbir zaman gizli kalmazdı.
Sır dediğimiz şey, bizi yiyip bitirendi. Başkasıyla paylaştığımızda ise o da başkasıyla paylaşır mı diye daha da kendimizi yiyip bitirmeye devam ettiğimiz kısır bi döngüydü.
Sır, toprağın en dibine gömdüğümüz ve bir gün yağmur yağar da üste çıkarsa diye korktuklarımızdı.
Sır ne demekti?
Kimseye söylenmemesi gereken gizlilik mi? Yoksa insanın sadece kendisine sakladığı şey mi?
Kimseye söylenmemesi gerekiyorsa neden birisiyle paylaştığımızda “ Aramızda sır kasın,” diyorduk?
Bunların hiçbiri değildi.