Ben daha dün kendimin bu dünya küresinde ahenkten yoksun titreşmekte olan bir kesittenn ibaret olduğunu düşünüyordum. Şimdi ise biliyorum ben bu dünya küresinin kendisiyim ve yaşamın tüm kesitleri ahenkle dolaşır içimde.
Ortalıklarda görünmese dahi, iyi olan bir kişinin varlığı görünürde olan fakat yalnızca iyilik taslayan birçok insanın varlığından daha iyi değil midir?