Zeliha KARAKUŞ
@BookGalleryLuna
Kitap ile iyileşiyorum
Öğretmen
Lisansüstü
Antalya
31 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·2026 11. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 27 Nisan 2026 15:42
Bu kitap, bir hikâye anlatmıyor; bir duygu yaşatıyor.
Bahçevan ve Ölüm, babasını kaybeden bir yazarın zihninden geçenleri olduğu gibi, filtresiz bir şekilde sunuyor.
Okurken ilk başta kopukluk hissi oluşuyor.
Bir bütünlük yok, olay örgüsü yok, hatta yer yer tekrarlar var.
Ama tam da burada kitabın asıl gücü devreye giriyor.
Çünkü yas dediğimiz şey zaten böyle ilerlemiyor.
Bir anda geçmişe gidiyorsun.
Bir su şişesinin kapağını açarken, bir bayram sabahında, ya da sıradan bir anın içinde…
Zihin, zamanı lineer yaşamıyor; parçalayarak, sıçrayarak hatırlıyor.
Bu kitap da tam olarak bunu yapıyor.
Sanki yazar, babası aklına her geldiğinde bir şeyler yazmış ve onları toplamış gibi.
Bir roman değil; anı kırıntıları.
Bu yüzden bu kitabı okuyacak olanlar, akıcı bir kurgu beklememeli.
Bu bir “hikâye” değil.
Bu, kaybın içinden geçen birinin zihninin kaydı.
Eğer siz de bir yakınınızı kaybettiyseniz, kitap size şunu hissettiriyor:
“Bunu yaşayan sadece ben değilim.”
Ve belki de kitabın en güçlü tarafı tam olarak bu:
Yalnız olmadığını hatırlatması.
Bu yüzden, bir roman beklentisiyle değil;
bir duyguyu anlamak ve hissetmek için okunmalı
Reklam
Saç Örgüsü, üç farklı kıtada yaşayan üç kadının hayatını anlatıyor. Üç ayrı dünya, üç ayrı mücadele… Okurken sık sık “Nasıl hayatlar var…” demeden edemiyorsun. Özellikle Hindistan’daki Smita’nın hikâyesi gerçekten çok etkileyici ve sarsıcı.
Kitap oldukça akıcı; olay örgüsü baştan itibaren bu üç kadının yollarının bir noktada kesişeceğine dair bir his veriyor. Bu sezgi okuyucuda merak uyandırıyor ancak o kesişme anı geldiğinde, biraz hızlı ve yüzeysel geçilmiş hissi bırakabiliyor.
Buna rağmen roman, kadınların dünyanın neresinde olursa olsun var olma, direnme ve kendi hayatlarını kurma mücadelesini çok güçlü bir şekilde anlatıyor. Bu yönüyle hem düşündüren hem de ilham veren, kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Fareler ve İnsanlar — Kitap Yorumu
John Steinbeck’ten okuduğum ikinci kitap… Gazap Üzümleri’ndeki o sert, yoksul ve mücadele dolu köy hayatı burada da kendini gösteriyor. Yine insanların bir avuç toprağa, kendilerine ait küçücük bir yaşama tutunma hayali var. Yine yoksulluğun, umudun, emeğin ve çaresizliğin iç içe geçtiği bir dünya…
Kitap, zeki ama ufak tefek George ile iri yarı, çocuk kalpli ve aklı kıt Lennie’nin hikâyesi üzerinden ilerliyor. Birbirine tutunmuş iki yalnız insan… Hayatın yükünü beraber taşıyan, birlikte hayal kuran, birlikte düşen ve kalkamayan iki dost. Biri aklıyla, diğeri saflığıyla yaşamaya çalışan bu ikilinin dostluğu, kitabın kalbinde duran en güçlü duygu.
Steinbeck, insanın kaderle mücadelesini, yalnızlığını, hayallerini ve hayal kırıklıklarını olağanüstü bir sadelikle anlatıyor. Bir çiftlikte geçen birkaç günün içine koca bir ömrün acısını, umudunu ve çaresizliğini sığdırmayı başarıyor.
Okurken hem George’un sabrını hem Lennie’nin masumluğunu hem de ikisinin arasındaki o kırılgan bağı derinden hissediyorsun. Son sayfaya geldiğinde ise insanın içine oturan bir sessizlik bırakıyor.
Kısacık bir roman… ama etkisi uzun süre kalıyor.
Homo sapines
Bekle Beni – Zülfü Livaneli
Livaneli’nin bu kitabı elime aldığımda bir roman bekledim. Seranad gibi..Kardeşimin Hikayesi gibi...
Ama okudukça fark ettim ki bu, roman gibi başlayıp deneme, hiciv ve siyaset eleştirisi arasında gidip gelen bir anlatı…Roman değil.. Tutkulu aşk yok, hissetmedim..
Ne tam bir kurgu var, ne tamamen düşünsel bir metin.
Trajedi var gibi, yok gibi.
Bir olay örgüsü bekliyorsun, sonra metin başka bir yere savruluyor.
Sanki Livaneli, romanın içinden çıkıp memleketin siyasetini, devlet düzenlerini ve toplumsal çarpıklıkları eleştiren bir metin yazmış. Hatta darbenin gölgesinde kalmış bir eser...Direk siyasi kitap yazsaymis daha iyi olurdu sanki...
Benim için okuması kolaydı ama anlam olarak dağınık geldi.
Bazı bölümler düşündürse de, bütünlüğü yakalayamadım.
“Gibi” bir kitap… tam roman gibi değil, tam deneme gibi değil.
Bu yüzden çok içine giremedim.
Üzgünüm Livaneli Livaneli’nin kitaplarını cok severim ama bu olmadi gibi...
#beklebeni
#zülfülivaneli
#memleket
#aşk #direniş
Bu kitap videolarını çok izlediğim için, okurken sanki Saadet Hanım yanımda, yüzüme bakarak, o kendine has sakinliğiyle anlatıyor gibiydi.
Sayfaların arasında ilerledikçe, bir kitap okumuyor da karşılıklı sohbet ediyormuşum hissi geldi. Öyle samimi, öyle içe dokunan bir anlatım…
️Bazen kendi kırılganlığımla yüzleştim, bazen unuttuğum yanlarımı yeniden buldum.
Kaybolmanın aslında kötü bir şey olmadığını, bazen kaybolarak kendimize döndüğümüzü yeniden fark ettim.
Saadet Şen’in cümleleri, insanın içine diken gibi batmıyor; aksine bir merhem gibi yavaşça yayılarak içinizi onarıyor. Kitap boyunca sesi kulaklarında sanki
Okurken hem düşündüm hem de bir şeylerin içimde yerli yerine oturduğunu hissettim.
Yaşadığım zorluklardan nasil iyileşiriz? Bakış açımız gibi bir çok konuda yön veriyor.
Kısacası; kaybolduğunu sanan herkesin kendi yolunu bulabileceğine dair güçlü bir rehber bu kitap.
Bittiğinde elimde bir kitap değil, bir dost sohbeti kalmış gibi...
Reklam