Küçükle çok benzeşirler: Korku ile acının derinleştirdiği anlayışlı gözler, yaşlarına misbetle ağır tecrübelerin kırıştırdığı ve soldurduğu mânalı yüzler, tahammülün düşürdüğü başlar, ve ümit...
Sanırım hayatımızda çoğumuzun yaptığı büyük bir hataydı bu: Karşımızdaki insanın kaldırıp, kaldıramayacağını bilmeden, yükleri sırtına bindirip sürünse de yürümesini istemek...