Kübra Nur Koç
@Bookbird
İhanet anı en kötüsüdür, şüphe götürmeksizin ihanete uğradığını anladığın an: Bir başka insanın senin için bunca kötülük istediğini.
Sayfa 252
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Zaman zaman rotayı değiştiriyoruz; bunda bir sakınca yok, barikatların çizdiği sınırın içinde kaldığımız sürece. Bir fare de istediği yere gitmekte özgürdür, labirentin içinde kaldığı sürece.
Sayfa 217
Gene de benden istediği bir şey olmadı. İstemek zayıflıktır. Beni ayartan da, her ne ise, bu zayıflık işte.
Sayfa 183
Ama bir kez geçti mi kim acıyı anımsayabilir ki? Acıdan geriye kalan bir gölgeden ibaret, zihinde bile değil, sadece bedende. Acı insanda iz bırakır, ama görülmeyecek kadar derinde. Gözden ırak olan, gönüllen de ıraktır.
Sayfa 168
İçinde dans, şarkılar, törensel maskeler, müzik yapmak için yontulmuş sanat eserlerinin bulunduğu filmleri tercih ederdim: tüyler, pirinç düğmeler, helezoni sedef kabuklu istiridyeler, davullar. Mutlu olduklarında bu insanları seyretmek hoşuma giderdi; sefilken, açlık çekerken, bir deri bir kemikken, uygar insanların çok önce çözdüğü sorunlar için, bir kuyu kazmak, toprağa sulamak gibi basit şeyler için ölesiye çabalarken değil ama.
Sayfa 160