Kübra Nur Koç
@Bookbird
İnsan ilerleyerek sonuç alamayacağını idrak edene kadar çok yol yürüyor. O zaman da koşturup durmak yerine etrafına bakmaya başlıyor.
Sayfa 117
Reklam
İnsanın suçunu herkesin içinde açıktan açığa taşıması ne şahane bir duygu. Her insanın suçunu kendi içinde gün be gün görmesi ise ne korkunç.
Sayfa 109
Niye kendimi aniden yersiz yurtsuz hissettiğimi bilmiyorum. Sanırım çevremdeki bütün insanlar da aynı hislerle dolu. Sanki sessizlik insanlara hükmeden yabancı güçler tarafından kararlaştırılmış gibi nokta bu bir saçmalık ama saçmalık beni etkiliyor; yürekleri sıkıştığı halde insanların sürdürdükleri yaşam hakkında bir şey söylemek istememeleri, ruhun sahici ürkekliğinin göstergesi.
Sayfa 94
Her şeye katlanmak zorunda olmak acı verici.
Sakin ol, gündelik yaşamın iyi niyetle aptallığına maruz kalıyorsun.
Sayfa 87
Hastalık üzerine konuşmanın bir anlamı yok. İnsan hastalıkları ile yalnızdır ve hastalıkları ile yalnız kalır. En önemli yaşam deneyimlerim...
Sayfa 86
Reklam