Felsefe okuyup doktorasını dahi yapan karakterimiz okurken yaptığı borç yüzünden bir çamaşırhanede çalışmaya başlar ve biz onu orta yaş üstü döneminde tanırız. Kitap karakterin bir kafede oturup gözlem yapmasıyla başlar. Kitap boyunca da bu gözlemleri sürer. Yaptığı gözlemler ile hayata insanlara dair tespitlerde bulunur ve bunu sanırım uyumadığı her an yapar. Sevgilisinin çocuk istemesi ile şok geçirir, kadını hayatına hareket katma isteğiyle yargılar ve üstüne de içinden hep annesi ile benzerlik kurar, kıyaslar. Karakter sanki biraz da babası ve annesi gibi olmak istemiyor bazı hareketlerin gidişatı ona çocukken ki aile yaşantısını anımsatıp bazı durumları istememesine neden oluyor. Hep bir kıyas, içsel muhasebe ile geçiyor. Aslında kronik bir mutsuzluğu var ama bunu aşıp üzerinden atmak için kurulu düzeninin bir adım dışına çıkmaz. Etrafına duyarlı olması, sürekli incelemesi, sosyolojik tespitler yapması belki de mutsuzluğunu baskılamak içindir. Monoton mutsuz hayatta aynı zamanda çok da yalnız biri belki bunu da yine gizlemek için gözlem ve tespit halinde. Bu durağanlıkta onu kaçtığı belki de korktuğu hayata çekiyor. En sonunda sevgilisinin onu götürdüğü bir yerde aslında aradığı asıl şeyi sanırım buluyor. Güzel akan kendini merakla okutan güzel nadide bir eser okunmasını tavsiye ederim.

Mutsuzluk Zamanlarında MutlulukWilhelm Genazino · Ayrıntı Yayınları · 20205,6bin okunma

Kübra Nur Koç

@Bookbird·

Kendisini sevgiye layık birisi yapmanın ne zor olduğunu ve ne kadar uzun zaman aldığını ancak bir kez ve hâlâ seven bilir. Bu sevgi için çalışmanın tekrarlanmasının öyle kolay mümkün olmadığını insan acı çekerken hisseder. Acı bir çeşit sevgi için çalışma korkusu yaratır. Acı çektirilen kişi aniden, o zor işin boşuna olduğu korkusuna kapılmalıdır

Sayfa 136