Kübra Nur Koç
@Bookbird
Sevgi zaten zafiyet yerine kullanılan başka bir sözcük.
Sayfa 25
Bu kez içsel melankolik yozlaşma olarak tanımladığım şey başlıyor. Kendine acıyor, mızmızlaşıyor, eskiden inandıklarıma sarılıyor..
Sayfa 21
Her insanın içsel bir biçimde yalnız olduğundan, bu yalnızlığın kötü bir şey olmadığından ve bu konuyu konuşmak istemediğimden, o zaman da susuyorum.
Sayfa 11
Az sonra, hayatın tuhaflığı karşısında bir dilsizlik musallat oluyor içime. Artık tek duyduğum şey, umarsız ruhumun yakınmaları. Mütemadiyen gerçekliğe mecburen abone olmak değil, inceliğine yaraşan bir şeyler yaşamak istiyor ruhum. Ruhumu yatıştırıyor, ikame deneyimler yaşamak için etrafıma bakınıyorum. Ama gerçeklik pek cimri, ruhumun arzusunu geri çeviriyor.
Sayfa 8