Magnus Bane
@Bookl0ver
39 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Ruhun direnişi. Büyük bir acı karşısında gösterdiğin direnç, ağlamanın ötesindeki duygu; ruh sızlamazı.
Acıyı ruhuna katıp geldiği yere saldırmak demek, bu bir yangına ateş açmak demek. Çoktan kaybetmişsindir ama bu savaşmayacağın anlamına gelmez çünkü savaşırsak hala bir şansımız var demektir. Çünkü yakacak hiçbir şeyi olmasa o ateşin yanmayacağını, o ateşin söneceğini bilmek demektir.
Dar ağacına asıldığında kendi ayağınla iskemleyi itmek kadar, o ipi koparıp ölümden kurtulmak gibidir. Aylema, kendine yaptığın bir devrimdir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Aşeka, benim cennetim de cehennemim de sensin. Sen yakıyorsun beni. Bana inanıyorsun. Kendime inanmama neden oluyorsun. Benim cennetim senin dudaklarının arasındaki yerim ve cehennemim kollarının arasındaki yalnızca benim doldurabileceğim boşluk. Ayak uçlarına yükseldiğin yer de senin kendi cehennemin. Benimle kalsan senin için cehennemdeki ateşi söndürürdüm. Sonunun nasıl biteceğini bilmiyorum. Ne olursa olsun, nerede olursa olsun sen benimle birlikte yan. O gün geldiğinde ve biz kendi ateşimizde bir kere daha yok olurken, şüphesiz ki anka kuşu gibi küllerimizden bir kez daha doğacağız. Ben, seni her zaman bulacağım."
"Gölgelerden kaçma Maya. Onu duy, geceyi üzerine giy, bırak karanlık fısıldasın sana. Sen busun, benim güzel siyahım. Aksini iddia etmek haksızlık olur. Bırak üzerini karalamak istiyorlarsa denesinler. Onlar senin eşsiz ruhunun rengini göremezler. Bırak, seni beyazdan ibaret sananlar seni kirlenmekle suçlamayı denesin; sen siyahtan da ibaret değilsin, renklerin hepsini üzerine giymişsin. Bütün renkleri kirletirsin ama üzerine sinmelerini izin vermezsin. Siyah, çok uzun zamandır sensin."
Ölmüş bir kalbin sabırla atmasını bekliyorum. Güneş çoktan batmış ama ben umarsızca gün ışığının yolumu aydınlatmasını bekliyorum. Oysa, karanlık bir kere içine aldığında seni... Mümkünü yok, bırakmıyormuş.
Hepimiz yavaş yavaş deliriyorduk. Bütün canavarları bir fanusun içine kapatmışlardı, başka bir canavarı alt etmesi için. Canımızı kurtarmaya çalıştığımız anlara yenilip bizim de bir canavar olduğumuzu unutmuştuk. Kurtulduğumuz an birbirimize saldıracağımızı unuttuğumuz gibi.