Hayata değmeyelim asla, parmak uçlarımızla bile.
Düşüncede bile sevmeyelim.
Düşte bile olsa, hiçbir kadının öpücüğü herhangi bir duygumuzu uyandırmasın.
Bazen insanların içine dalıverdiğimde bir şaşkınlığa, boşluğa düşerim; sanki ölmüşüm gibi gelir, solgun, renksiz bir gölge olarak yaşıyormuşum aynı zamanda, ilk meltem yere çalacakmış beni, biri dokunduğu anda toza dönecekmişim.