“Ne getirdi seni buraya?”
“Annemle konuştum. Aral’a git dedi. Babam da benim gibi sonuçta. Bir şey yapmamış hiç anneme. Ben de yapmazmışım istemezsem.”
“Git o zaman. Bekliyordur seni.”
“İddiaya girdiniz mi yine?”
“Ben gelir dedim,” Aral gelmez demiş. Kalbim kırıldı. Aral’ı onu çok sevdiğime ikna edemiyorum belki de…
“Üzme kendini. Yenilmek daha çok mutlu ediyordur onu.”