Booknevertheless
@Booknevertheless
Kullanıcı adım instagram adresimle aynıdır.
Şu anda okuduğu kitap
“Birini ilk öldürüşüm değil.”
“Ve son da olmayacak mı?” dedim dalgınca. “Peki ya ben, Memur Bey? Beni de öldürür müsünüz?”
Öne doğru bir adım atıp boğazımı hafifçe kavradığında nefesini tuttum.
“Hayatım çok daha kolay olurdu o zaman,” dedi.
“Onun yanında gördüğüm hiçbir kadına benzemiyordum. Zarif, sakin ve uysal kadınları tercih ediyordu. Bense onların tam tersiydim. Beni istiyordu ve bundan nefret ediyordu.
Ben onun kendi küçj oyunuydum.
Bana dokunursa kaybederdi.”
“Gözleri gözlerimle buluştu. Mavi. Kararan bir gökyüzünün altındaki serin ipek çarşaflar gibiydi. Gerçi, başka bir şey daha vardı. Parlak ve hayat dolu bir şey titreşiyordu. Nevrotik bir insanın gözlerindeki yansıma gibiydi. Bir çılgınlıktı. Bir takıntıydı.”
Kapının aralığından, koridorda birinin yürüdüğünü fark ettim. Siyah takım elbise. Geniş omuzlar. Keskin hatlar. Kalbim buza dönüşene dek soğudu. Bakışlarını, silahının namlusuna bir susturucu yerleştiren ellerine indirmişti.
Boğazım sıkıştı ve damarlarıma bir panik sızdı.
Başını kaldırdı. Gözleri beni öldürecek kadar soğuktu.
“Hayır.” diye soludum.
Ama çok geçti.
Kapıyı iterek açtı ve ağır, kalpsiz bakışları Yakışıklı’ yı buldu. Boğuk bir ses kulaklarıma çarptı. Tezgaha ve dolaplara kan sıçradı. Yakışıklı, donuk mavi gözleri fal taşı gibi açık bir şekilde ve alnında bir kurşun deliğiyle yere düştüğünde havaya beyaz tozlar saçıldı.