“Oscar Perez’ i neden öldürdün? diye pat diye sordum.
Nico adaya yaslanırken elleri ceplerinde duruyordu. Bakışları deniz kadar sakin ve derindi. “Çünkü sen benimdin.”
“Gel hadi, içeri girelim.” Elimi tuttu ve bemi arkasından çekiştirdi.
Onu takip ettim.
O konfordu, güvenlik ve ihtiyaçtı. Hepsinin birleşimiydi.
Bunun bir adı vardı.
Ev.
“Bu gece bir bela mı bekliyorsun?”
“Her gece bela bekliyorum.”
Kaşlarım çatıldı. “Ve beni de bunun içine mi sürüklemek istiyorsun?”
“Ölmene izin vermem.” Bakışları karanlık bir eğlenceyle parladı. “Seninle işim daha yeni başladı.”