❝Delikanlının adı Santiago idi. Akşam olmak üzereyken, terk edilmiş küçük kiliseye geldi. Ayin eşyalarının konulduğu yerde büyümüş bir fıravuninciri vardı hâlâ ve yarı yıkık çatısından hâlâ yıldızlar görülebiliyordu. Birinde buraya koyunlarıyla birlikte gelmiş ve düş görmesinin dışında sakin bir gece geçirmiş olduğunu anımsadı.❞
Sayfa 183
Dolunay ve çölün beyazlığının aydınlattığı Piramitler bütün görkemiyle karşısında yükseliyorlardı.
...
Piramitlerin geçmiş yüzyılları, aşağıda, ayakuçlarında duran insanı yukarıdan seyrediyorlardı.
Sayfa 177
❝Kumulu ağır ağır tırmanmaya başladı. Yıldızlarla dolu gökyüzü yeniden dolunayla aydınlanmıştı: Simyacı ile birlikte tam bir ay çölde yolculuk yapmışlardı. Ayışığı, kumulu da aydınlatıyordu; yarattığı gölge oyunu, çöle dalgalı bir deniz görünümü verıyor ve delikanlıya, atının dizginlerini bırakıp Simyacıya, onun beklediği işareti verdiği günü anımsatıyordu. Ayışığı, çölün sessizliğini sarıyor ve hazinelerini arayan insanların yolunu aydınlatıyordu.❞
Sayfa 176
Kim ve ne olursa olsun, dedi, yeryüzünde her insan, her zaman, dünya tarihinde başrolü oynar. Ve doğal olarak o bilmez bunu.
Sayfa 175 - simyacı
Evrenin Ruhu'nu bizler besliyoruz ve üzerinde yaşadığımız dünya, bizim daha iyi ya da daha kötü olmamıza göre, daha iyi ya da daha kötü olacaktır.
Sayfa 168