Hiçbir şey hissetmiyor, hiçbir şey duymuyor, sele düşmüş bir yaprak gibi iradesiz sürükleniyordum.
Sayfa 344
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
O vakit, sadece gözlerim ağlamıştı. Bu gece gönlüm ağlıyor.
Sayfa 338
❝Etrafımda ne ses, ne hayat. Yalnız uçurumun dibinde, bu dayanılmaz sıcaklara rağmen hala kurumayan derede hafif bir çağıltı, birkaç yıldız aksi.❞
Sayfa 337
❝Gece yağmur yağdığı için havada tatlı bir sonbahar serinliği vardı. Dumana, sise benzeyen şekilsiz bir bulut, güneşi saklıyor, denizin durgun yüzünde nereden geldiği belli olmayan uçuk bir aydınlık titriyordu.
Uzakta yelkenleri sönmüş birkaç balıkçı kayığı gölge gibi hareketsiz duruyordu.❞
Sayfa 95
❝Bahçelerde vakitsiz bir sonbahar başlamış. Duvarları, çitleri saran yeşillikler kurumuş, tek tük çiçekleri toz içinde sararıp buruşmuş. Seyrek fasılalarla birbirinden ayrılan cılız gürgenlerin ince, titrek gölgeleriyle beraber yolun tozları üzerine kuru yapraklar dökülüyor.❞
Sayfa 88