"Elveda çocuğum," dedi,"sana olan minnettarlığımızı ifade etmeye sözler yetmez.Seni,iki insanın hayatını kurtardığını unutmayacağını umduğum Tanrı'ya emanet ediyoruz."
Acılar öylesine üst üste gelmişti ki,neredeyse onlara alışmıştı.Büyük bir keyifle ruhunun ve zihninin,dünyevi kaygılardan uzaklaşmaya çok yakın olduğunu hissediyor,maddi dünyanın sıkıntılarından arınan bu ruhun ve zihnin,neredeyse sönmüş ocakta son bir alevin gökyüzüne yükselmesi gibi dünya üzerinde süzüldüğünü duyumsuyordu.
Sayfa 13 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu