“Bazen en kıyamaz, yapamaz, dediklerimiz vurur bizi hiç, beklemediğimiz yerden.Ben bunu hayatım boyunca çok kez yaşadım. Tecrübe edindim kendime ama tekrar tekrar yaşayınca ağır oluyor işte.”
“Bir şeyi çok merak ediyorum. Biz seninle hiç tanışmasaydık... Yani bu evlilik hiç olmasaydı... Her şey nasıl olacaktı acaba?”
“Ben seni yine bulurdum,” dedi içime işleyen sesiyle.
“Ölürüm sana!”dedi ki yüreğim sızladı. “Sen benim Elif’imsin. Adın gibi hep dimdik kal diye...” Başını hafif geri çekti ve yüzüme baktı. “Benim ol diye.” Alnını alnıma yasladı. “Benim oldun, Elif Vuslat.”
Bir yalan söylemeden önce o yalana kendini inandır. Zihnini, seni okuyanları ve hayatındaki herkesi kandır. Başka türlü istediğin hedefe asla ulaşamazsın.