Eylül, esef ve özlem ayıdır. İçine birkaç günlük kış saldırısından acı düştüğü için o güzel havaların devamlı yazın, artık nasıl geçtiğini bir mazi olduğunu hissettiren bir ay...
Ve yine yatmak zamanıydı yine yalnızlıkla beraber uyunacaktı. Bu hayat, idamını bekleyen mahkumun cinneti gibiydi ;cinnet onu sarıp sarmalıyordu, her gün ölüyordu yavaşça, usulca...