Bottomofhell

Bottomofhell
@Bottomofhell
Bu sonsuz yaralanabilir insan, hiçbir zaman kendini kaderin bütün mızraklarının çarpıp kırılacağı zırhlı bir kahraman olarak hissetmez, kendini hiçbir zaman muzaffer görmez, başarılı görmez. Ve mücadelesine o kahramansı şiddeti veren şey, tam da bu, çıktığı hayat yolculuğunda ona sonsuz ebedi bir gölge gibi eşlik eden çöküş duygusudur.
Reklam
"Ruhum öylesine yaralı ki" "hani neredeyse burnumu pencereden çıkarsam, yüzüme vuran gün ışığı bana acı verecek."
"Hayatımın her döneminde muazzam bir acı hep benimleydi."
Her zaman tek başına konuşur, tek başına savaşır, tek başına acı çeker.
Ne de olsa insanoğlunun hayal gücü - başkalarını küçük görmek söz konusu olduğunda, zavallıca bir şekilde, sınır tanımaz.
Reklam