İlk maaşımı alınca babama götürdüm, elini öptüm ve parayı yanına bıraktım. Dua ederek iade etti. Ben de pazara giderek bir tepsi içinde Ankara balı alarak eve getirdim. Cenab-ı Hakk bundan dolayı memuriyet hayatımda hiç acı göstermedi.
Babam oturmamı işaret etti. Kapının yanına oturdum, yan cephesine müteveccihtim. Hiç yüzüme bakmadan "Allah'tan gelen nimet reddedilmez" dedi. Bu muvafakat cümlesi bugüne kadar hiç hatırımdan çıkmadı. Bütün memuriyet hayatımda hiç bir zaman bir işe talip olmadım; daima matlup oldum ve vazifeye davet edildim. Cenab-ı Hakk'a bundan dolayı ne kadar şükretsem azdır.