Zeynep Yaman

Böyle içten yalnız çocuklar gülebilir. Bir de deliler...
Sayfa 123·Kitabı okudu
Reklam
'Bize dokunmasınlar da!..' Bu 'biz' dediği daha çok 'ben' değil mi? 'Ben, benim, bana, beni!' Herkes 'Ben'.
Sayfa 122·Kitabı okudu
"Reçel kıvamına gelince indirirsin." demişti teyzem o kadına. "Zehra, şu bacakların yok mu!.." Kulağım! Bu gece bacaklarını öpecem, biliyorsun. Reçel kıvamındasın; az sonra indirecem seni...
Sayfa 104·Kitabı okudu
İnsan geçmiş bir olayı kafasından kazıyıp attığını sanıyor. Değil. Tortuya benzer bir kalıntı var.
Sayfa 97·Kitabı okudu
Et beyinli! Bir insan için söylenebilecek en ağır horlama sözü. Et beyinli! Ya bu birbirinde ezilen dudakları, bu acıta acıta sıkan elleri yöneten ne? Omurilik mi? Ondan mı murdarilik demişler? İki apayrı et nasıl oluyor da birbirinin dilini böyle kesin, kolayca anlayıveriyor?
Sayfa 92·Kitabı okudu
Reklam