Burhan Çay
@Brhncy
Süslenmiş yalanlar ne tatlı sözlerdir
Bu tatlı sözlerin altında bir yılan gizlidir
Yalanı dinlemek, ona inanmak gibidir
Zehirler kalbi, vicdanı ve aklı!
Ey Türk’üm, ne zaman akıllanacaksın?
Dost sözü ağır gelir yüreğine ve de acı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Yıldızlarla süslenmiş gökyüzünü yorgan, toprağı yer yatağı yaptım kendime. Ne kara kışın ne de kurak iklimlerin bir önemi vardı. Seninleydim ya birlikte yürüyorduk ya her şey o kadar masum ve kolay görünüyordu ki ve her şey seninle o kadar güzeldi ki! Sesini içe içe sarhoş mu olmuştum acaba ya da gözlerine dalıp gide gide kayıp mı olmuştum hayallerin içinde. Üstelik bu sen sarhoşluğumun esrikliğinde, içinde kaybolduğum hayallerin gözlerimi kamaştıran ışıltılı hikâyelerinin hepsine mutlu sonlar tayin etmiştim. Sen ve ben mutlu sonla biten bütün bu hayali hikâyelerin hepsinde en güçlü iki kahramanı oynuyorduk. Asil prens ve güzel prenses..."
"Sebepli veya sebepsiz,
Ölürken bile yahut yanarken cehennemde,
Azrail’in kulağına seni,
Şeytanın yüzüne sevgimi haykıracağım.
Pişmanlık mı? O da neyin nesi?
İçini ferah tut sevgilim,
Bütün pişmanlıklarımızı cennete fırlatacağım."
Olacak olan olur.
Öyle'ler, işte'ler, keşkelere karışır.
İşte'ler, hep iç çektirir.
Çünkü her iç çekiş bir keşke demektir.
Oysa keşkelerin başka bir adı da pişmanlıktır.
Zira gün gelir, keşkelere karışan her "Öyle" ve her "İşte" insanın en büyük pişmanlığı olur.
Burhan Çay