"Kulun, Allah'ın kendi üzerindeki hakkını görmesinin faydalarından biri de, bu düşüncenin, onun bir amelle; bu amel ne olursa olsun; böbürlenmesine izin vermemesidir. Ameliyle böbürlenenin bu ameli Allah'a yükselmez. Nitekim, İmam Ahmed, Allah'ı tanıyan birinden şunu aktarır: Bir adam ona gelerek, 'Ben namazda kıyama durur ve neredeyse göz yaşlarımdan ot bitecek kadar ağlarım.' der. O da ona şu karşılığı verir: 'Senin, Allah'a hatanı itiraf ederek gülmen, amelinle övünerek ağlamandan hayırlıdır. Zira, övünenin ameli, kendinden yukarı yükselmez.'"