Hîv bi kirasê xwe yê birqok, wek diya heft lawan rûniştiye li şevbêrka stêrkan. Ez tu car nebûm hîva şevên te, nebûm endamê orkestraya kenên te. Çi bikim, tu biguvêşî jî dilopek ronahiya hîvê na di dile te...
Var mı daha ağır yük zamanı çekmek kadar. Yaşama sebebimsin, su kadar, ekmek kadar... Ayrılığın, özlemin her şeyin bir hazzı var. Seni anlamak da güzel, seni beklemek kadar...
Dîsa bendergehên xemgîn ên giyanê min, pêşwaziya pelên kêne te û dilsojiya berbejn ú bazbendên bejna te dikin... Dîsa pencereyên şînîgir ên dilê min, pêşwaziya tîrêjên hetava peyvên te û serava çolistana zuha ya gazinên te dikin...
