Özü itibarıyla cennetli olan insan bu dünyada anavatanından ayrı düşmüştür ve aslını hatırladığı nispette hasret çekmektedir.
“Şu daracık, şu küçücük altı kapılı yurttan, deniz gibi uçsuz bucaksız canın, daraldı, değil mi?” (Hz. Mevlana)
Sırtındaki dağın altında kaldığında, iyi bak kendine. Bambaşka bir tasarrufun yolu bu. O zaman, Rabbin verecek de sen razı olacaksın. Dûha Sûresi’ni, Besmelesiz, İnşirâh’a bağlayacaksın.
Ben buraya bıçak ağzında yürüye yürüye, sehiv secdelerinde yanıla yanıla, mahya kandillerinin düşeceğinden korka korka geldim. Yanımda yöremde bir yığın başıbozuk yeniçeri, nihayette bir sahte derviş vardı. Hangi evliyanın yanından geçip gittiğimi fark etmedim.